เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 209 - ผู้เหนือโลกใต้ร่มเงามรรคาสวรรค์ หวายอิน
ภูเขาคุนหลุน พระราชวังอวี้ซี
พระตำหนักที่ปกติมักจะมีแสงเซียนวนเวียนและมีเสียงแห่งมรรคาอันบริสุทธิ์กังวาน บัดนี้กลับคละคลุ้งไปด้วยความหนาวเหน็บอันน่าอึดอัดใจ
อวี้ชิงหยวนสื่อเทียนจุนนั่งนิ่งอยู่บนแท่นเมฆา สีหน้าเคร่งขรึมดั่งสายน้ำนิ่ง
เบื้องหน้าของเขา หยกหรูอี้สามสมบัติเปล่งประกายแสงริบหรี่ ทว่าประกายแสงนั้นกลับแฝงไว้ด้วยความปั่นป่วนวุ่นวายอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
เมื่อครู่นี้ เขาได้พยายามคำนวณความลับสวรรค์อีกครั้งหนึ่ง
ผลลัพธ์ที่ได้ ยังคงเป็นความโกลาหลว่างเปล่าเช่นเดิม
เส้นไหมแห่งโชคชะตาที่ควรจะแจ่มชัดอย่างยิ่ง จนในสายตาของนักบุญมองเห็นได้ชัดเจนเหมือนรอยฝ่ามือ เวลานี้กลับเหมือนกลุ่มก้อนไหมพรมที่ถูกแมวป่าตะกุย ยุ่งเหยิงไร้ระเบียบ พันกันจนแยกไม่ออก