เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 210 - สิ่งเย้ายวนที่ยิ่งใหญ่กว่าภายนอกหงฮวง
ขอบเขตระดับนักบุญขั้นปลาย สำหรับหวายอินแล้ว ไม่ใช่จุดสิ้นสุดแต่อย่างใด
มันคล้ายกับคนที่ตื่นขึ้นมาจากการหลับใหล ลืมตาขึ้นในสภาวะกึ่งหลับกึ่งตื่นเสียมากกว่า
แม้จะยังง่วงงุนอยู่อย่างยิ่ง แต่ก็สามารถมองเห็นเค้าโครงห้องนอนของตนเองได้อย่างเลือนรางแล้ว
และหวายอินก็พบว่า ห้องนอน ของตนห้องนี้ ดูเหมือนจะ คับแคบไปสักหน่อยแล้ว
ในตอนแรก ความรู้สึกนี้ยังคงเบาบางยิ่งนัก
เหมือนเวลาที่นอนหลับแล้วผ้าห่มสั้นไปนิดเดียว แม้จะไม่กระทบต่อการนอน แต่ก็มักจะรู้สึกไม่ค่อยสบายตัวอยู่บ้าง
เขาเหยียดขยายรากแก้วในความฝันอย่างเกียจคร้าน สติรับรู้แหวกว่ายอยู่ในกฎเกณฑ์ฟ้าดินของหงฮวง
เขาสัมผัสได้ว่า กฎเกณฑ์เหล่านี้ แม้จะลึกซึ้งพิสดาร แต่ก็มี ขอบเขต ที่แจ่มชัดอยู่แล้ว