เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 208 - การวางหมากใต้จิตสำนึกของหวายอิน
ความฝันของหวายอินก้าวเข้าสู่ขั้นตอนใหม่อีกระดับหนึ่ง
เขารู้สึกเหมือนตนเองกำลังนอนอยู่บนเตียงขนาดมหึมาที่เต็มไปด้วยรอยยับย่น
รอยยับเหล่านั้น ทำให้เขานอนไม่ค่อยสบายตัวเท่าใดนัก
"ตรงนี้ ค่อนข้างเกะกะระคายตัวไปหน่อย"
ความคิดอันเกียจคร้านระลอกหนึ่ง ผุดขึ้นมาในห้วงมหาสมุทรแห่งสติรับรู้ของเขา
ตามสัญชาตญาณ เขาได้ยื่นมืออันไร้รูปข้างหนึ่งออกไป หวังจะลูบคลายรอยยับย่นผืนนี้ให้เรียบตึง
แดนทักษิณชมพู เขาว่านเยา
ที่นี่คือดินแดนที่เศษซากกองกำลังของเผ่าอสูรหลบซ่อนตัวอยู่ ปราณวิเศษเบาบาง ไอสังหารคละคลุ้ง จัดเป็นดินแดนทุรกันดารอันหนาวเหน็บที่มีชื่อเสียงของหงฮวง
ปีศาจหมาป่าชราตนหนึ่งซึ่งบำเพ็ญเพียรมานานหลายพันปี กำลังนอนขดตัวอยู่ภายในถ้ำ เฝ้ารอคอยความตายที่กำลังจะมาถึงด้วยความสิ้นหวัง