เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 198 - ฟ้าถล่มก็ต้องฉวยหาผลประโยชน์
ท้องฟ้าของโลกฮงฮวง บัดนี้เป็นท้องฟ้าผืนใหม่
ศิลาห้าสีที่หนี่วาหลอมสร้างขึ้น ได้ทิ้งสายรุ้งประกายเจ็ดสีจางๆ ไว้บนผืนฟ้า ราวกับสะพานสายรุ้งที่ไม่มีวันเลือนหาย
เสาค้ำฟ้าต้นใหม่ทั้งสี่ต้นที่แปรสภาพมาจากขาของเสวียนอู่ ค้ำยันฟ้าดินไว้อย่างมั่นคง แผ่กลิ่นอายอันหนักแน่นและโอฬาริกดั่งยามฟ้าดินเริ่มเปิดออก
เคราะห์ภัยคล้ายจะผ่านพ้นไปแล้ว สรรพสิ่งเริ่มฟื้นคืนชีพขึ้นมาใหม่
ทว่าสรรพชีวิตทั้งหมดที่บรรลุถึงระดับขอบเขตขั้นหนึ่ง โดยเฉพาะเหล่านักบุญชั้นสูงที่อยู่เหนือผู้ใด ต่างกลับรู้สึกถึงความกดดันอันไร้ที่มา
ราวกับว่าเหนือแรงกดดันแห่งมรรคาสวรรค์ดั้งเดิม ได้มีพันธนาการที่หนักหน่วงกว่า เก่าแก่กว่า และยากจะคาดเดายิ่งกว่า เพิ่มขึ้นมาอีกชั้นหนึ่ง
บนภูเขาคุนหลุน ณ พระราชวังอวี้ซี
อวี้ชิงหยวนสื่อเทียนจุนนั่งอยู่บนเตียงเมฆาสีหน้ามืดมนจนแทบจะมีน้ำหยดออกมา
ธงผานกู่เบื้องหน้าเขา กำลังสั่นไหวเบาๆ ปราณอันแหลมคมระดับเปิดฟ้าแยกพิภพบนผืนธง กลับดูอ่อนแรงลงไปบ้าง