เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 197 - กลืนกินไอสังหาร ไม่ปฏิเสธสิ่งใด
กงล้อทองคำแห่งกุศลผลบุญของหนี่วาค่อยๆ สลายตัวไปในท้องฟ้า ทว่าแสงแห่งผลบุญที่ไพศาลยิ่งกว่ายังคงหมุนวนอยู่เหนือซากปรักหักพังของภูเขาปู้โจว
จิตสัมผัสของเหล่านักบุญจับจ้องไปยังซากปรักหักพังแห่งนั้นอย่างใกล้ชิด หมายจะสืบดูว่าตัวตนระดับใดกันแน่ที่สามารถได้รับรางวัลอันยิ่งใหญ่จากมรรคาสวรรค์ถึงเพียงนี้
ทว่าในเวลานี้เอง ส่วนลึกของซากปรักหักพังกลับเกิดความเปลี่ยนแปลงที่พวกเขาคาดไม่ถึงขึ้นมา
รากไม้ยักษ์ของหวายอินที่หยั่งลึกลงในรากฐานของภูเขาปู้โจว บัดนี้กำลังดำเนินกิจกรรมกินอาหารอีกรูปแบบหนึ่งต่อไปโดยไม่รู้ตัว
แสงแห่งกุศลผลบุญนั้นอบอุ่นสบายตัวก็จริงอยู่ ทว่าสำหรับตัวตนที่สามารถกลืนกินและย่อยสลายได้แม้กระทั่งความโกลาหลแล้ว ของหวานเพียงเท่านี้ย่อมยังไม่เพียงพอ
รากไม้ของเขาเริ่มสำรวจลึกลงไปในผืนดินทุกตารางนิ้วบริเวณรอยแตกหักของภูเขาปู้โจว
ที่นั่น มีสิ่งที่น่าสนใจยิ่งกว่ากำลังรอคอยเขาอยู่
ภูเขาปู้โจวแปรสภาพมาจากกระดูกสันหลังของผานกู่ บริเวณรอยแตกหักย่อมมีเลือดบริสุทธิ์ผานกู่ที่เข้มข้นที่สุดรินไหลอยู่
สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าคือ วินาทีที่เสาค้ำสวรรค์หักสะบั้นลง ไอสังหารอันไร้ที่สิ้นสุดที่แฝงอยู่ในต้นกำเนิดของผานกู่ก็ได้รั่วไหลออกมาด้วยเช่นกัน