เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 163 - ต้นไม้ต้นนี้ระดับสูงส่งเกินไป
การยอมจำนนอย่างราบคาบของปรมาจารย์หมิงเหอ ได้เพิ่มความเงียบสงัดอันลึกซึ้งยิ่งขึ้นให้แก่สถานการณ์ในแดนบรรพกาลที่แปลกประหลาดอยู่แล้ว
ยอดฝีมือเผ่าอสูรอาชูร่าทั้งหนึ่งร้อยตนที่ถูกวางสงบนิ่งอย่างถาวรใต้เชิงเขาปู้โจว เปรียบเสมือนป้ายสุสานอันเงียบงันหนึ่งร้อยแผ่น ที่ประกาศศักดาอันเด็ดขาดของเขตหวงห้ามผืนนั้นให้ทั่วทั้งแดนบรรพกาลได้รับรู้โดยไร้เสียง
สองเผ่าพันธุ์คู่อาฆาตอย่างเผ่าอสูรและชนเผ่าสิบสองบรรพชนพ่อมด กลับรักษาการหยุดยิงที่เข้าใจตรงกันได้อย่างน่าประหลาดใจเป็นครั้งแรก
กองทัพของพวกเขาต่างพากันเดินอ้อมภูเขาปู้โจวไปแต่ไกล ราวกับว่าทุ่งหญ้าเขียวขจีผืนนั้นเป็นดินแดนมรณะที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าความว่างเปล่าแห่งความโกลาหล
การเข่นฆ่าในโลกเบื้องล่างหยุดชะงักลงชั่วคราว