กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 154 - เกือบจะเอาข้าไปหลอมใหม่เสียแล้ว
ใต้เชิงเขาปู้โจว อาณาจักรแห่งการหลับใหลที่ผู้ลี้ภัยนับไม่ถ้วนมองว่าเป็นดินแดนบริสุทธิ์สุดท้าย ได้หวนคืนสู่ความสงบตามเดิม
นายพลอสูรระดับต้าหลัวจินเซียนและทหารอสูรหนึ่งร้อยตนใต้บังคับบัญชา ยืนตระหง่านอยู่บนทุ่งหญ้าเขียวขจีราวกับรูปสลักน้ำแข็งที่มีชีวิต กลายเป็นคำเตือนที่ชัดเจนและเย็นเยียบที่สุดของอาณาเขตแห่งความเงียบงันนี้
วิญญาณดั้งเดิมของพวกเขาถูกลบล้างไปจนหมดสิ้นท่ามกลางฝันร้ายอันไร้ที่สิ้นสุด ไม่หลงเหลือแม้แต่เศษเสี้ยวไว้ในโลกนี้
ส่วนผู้ลงมืออย่างหวายอิน เพียงแค่เปลี่ยนท่านอนให้สบายตัวขึ้นในห้วงนิทราเท่านั้น
เขารู้สึกว่า ยุงที่น่ารำคาญข้างหู ถูกตบตายไปจนหมดแล้ว
โลกใบนี้ กลับมาสงบเงียบอีกครั้ง