เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 138 - เจิ้นหยวนจื่อบรรลุธรรม จุ่นถีหมดสภาพ ปรมาจารย์มรรคาเริ่มนั่งไม่ติด!
เชิงเขาปู้โจว
เจิ้นหยวนจื่อนั่งขัดสมาธิอย่างสงบนิ่ง ท่าทางสง่างามเปี่ยมบารมี
เขาไม่ได้จงใจดูดซับของเหลววิญญาณแต่กำเนิดที่ตกลงมาราวกับสายฝน และไม่มีความโลภใดๆ ผุดขึ้นมาในใจ
เขาเพียงแค่เชื่อมโยงจิตใจของตนเองเข้ากับผืนแผ่นดินแห่งนี้ และกลมกลืนไปกับกลิ่นอายมรรคาแห่งความสงบอันกว้างใหญ่นี้อย่างเงียบๆ
เขาแปลงกายมาจากต้นโสมผลไม้ เป็นบรรพชนแห่งเซียนปฐพี มรรคาของเขาจึงผูกพันแนบแน่นกับแผ่นดิน ชีวิต และพลังแห่งการเจริญเติบโต
ส่วนแก่นแท้ของมรรคาแห่งการหลับใหลนิรันดร์ของหวายอิน ก็คือรูปแบบชีวิตขั้นสูงสุดอันเป็นเอกเทศในอีกรูปแบบหนึ่ง
ระหว่างทั้งสองฝ่ายไม่เพียงไม่ปฏิเสธกัน แต่กลับเกิดการสอดประสานที่น่าอัศจรรย์ใจขึ้น
วิ้ง
เจิ้นหยวนจื่อรู้สึกราวกับดวงจิตแท้จริงของตนเองได้แช่อยู่ในน้ำพุร้อนที่อบอุ่นและสบายที่สุด ความคิดทุกสายถูกกลิ่นอายมรรคาอันสงบสุขนั้นลูบไล้อย่างแผ่วเบา