กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 136 - นอนหลับตื่นเดียวได้สมบัติวิญญาณแต่กำเนิด? สงต้า: ฉันบรรลุธรรมตรงนี้เลย!
ควาฟู่วิ่งหนีไปแล้ว
กลุ่มแม่ทัพอสูรก็วิ่งหนีไปแล้วเช่นกัน
ศัตรูคู่อาฆาตสองกลุ่มที่ก่อนหน้านี้ไม่กี่วินาทียังคงสู้รบกันเอาเป็นเอาตายจนไอสังหารพุ่งเสียดฟ้า ในเวลานี้กลับวิ่งหนีเร็วกว่าใครราวกับมีมหันตภัยทำลายล้างโลกตามล่าอยู่ข้างหลัง
เสียงเอิกเกริกและการเข่นฆ่าที่พวกเขานำพามา มาเร็วและจากไปเร็วเช่นเดียวกัน
สิ่งที่หลงเหลืออยู่ มีเพียงม่านแสงสีเขียวมรกตที่ค่อยๆ สลายตัวไปในอากาศราวกับฟองคลื่นแห่งความฝัน และเหล่าปีศาจน้อยนับแสนที่รอดชีวิตมาได้อย่างหวุดหวิดซึ่งยังคงคุกเข่าอยู่กับพื้นด้วยสีหน้าเหม่อลอย
ความเงียบสงัดดั่งป่าช้าดำเนินต่อเนื่องไปยาวนานราวหนึ่งก้านธูป
อึก