เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 135 - พ่อมดปะทะอสูร คนธรรมดารับกรรม บรรพชนต้นหวายพิโรธ สั่งห้ามพูดทั้งลาน!
ศาลสวรรค์เผ่าอสูร วังหลิงเซียว
ตี้จวิ้นนั่งอยู่บนบัลลังก์ ในมือถือแผ่นหยกรายงานด่วนที่ส่งมาจากเชิงเขาปู้โจว สีหน้าดำคล้ำดั่งสายน้ำ
ภูเขาปู้โจว... เทพเจ้าแห่งการนอนหลับ...
คำไม่กี่คำนี้ดังก้องอยู่ในหัวของเขาราวกับคำสาป ปลุกความทรงจำอันเจ็บปวดเกี่ยวกับหงอวิ๋นและคุนเผิงที่เขาไม่อยากนึกถึงขึ้นมาอีกครั้ง
ครั้งนั้น ร่างแยกของคุนเผิงถูกกลิ่นอายมรรคาแห่งความขี้เกียจที่ไม่อาจเข้าใจแทรกซึม จนต้องหลับใหลไปตลอดกาลในทันที
ครั้งนี้ กองลาดตระเวนชั้นยอดของศาลสวรรค์เผ่าอสูร กลับถูกพลังประหลาดทำให้จิตใจว้าวุ่น หมดสิ้นจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ แม้แต่พลังเวทก็ยังไหลเวียนไม่ราบรื่นจนต้องหนีเตลิดกลับมา
เหตุการณ์ทั้งสองครั้งล้วนชี้ไปยังสถานที่เดียวกัน นั่นคือ ภูเขาปู้โจว
และแยกไม่ออกจากคำว่า นอน เลยแม้แต่น้อย