เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 127 - ปรมาจารย์มรรคาแจกผลประโยชน์จนทุกคนคลั่ง เทพแห่งการนอนหลับ: ตัวอะไรคิดจะมุดเข้ามาในผ้าห่มของฉัน
อานุภาพของการฟาดเพียงครั้งเดียว ทำให้ฟ้าดินกลับคืนสู่ความสงบ
หลังจากกิ่งไม้เงามายาที่ฟาดคุนเผิงกระเด็นและซัดวิญญาณของหงอวิ๋นแตกกระจายได้เลือนหายไปแล้ว แรงกดดันอันดุร้ายที่ทำให้จิตใจสั่นสะท้านในระยะหมื่นล้านลี้รอบภูเขาปู้โจวก็พลันสลายตัวไปเช่นกัน ท่วงทำนองมรรคาแห่งความผ่อนคลายที่แสนอบอุ่นและชวนให้ทอดกายนอนหลับก็กลับมาปกคลุมอีกครั้ง
ราวกับภาพเหตุการณ์สะเทือนฟ้าถล่มปฐพีเมื่อครู่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
ใต้เชิงเขา ตรงริมขอบเขตห้ามเข้า 100 ลี้
ราชาหมาป่าจันทราเงินและสิ่งมีชีวิตนับหมื่น ค่อยๆ ได้สติกลับมาจากความหวาดกลัวขั้นสูงสุด พวกมันเงยหน้าอันสั่นเทาขึ้น มองไปยังยอดเขาที่ยังคงเงียบสงบและปกคลุมด้วยเมฆหมอก ความยำเกรงและความศรัทธาในหัวใจพุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุดอย่างที่ไม่สามารถใช้คำพูดใดมาอธิบายได้
ท่านเทพแห่งการนอนหลับ เพียงแค่ไม่ชอบให้ใครมาส่งเสียงรบกวนเวลานอนเท่านั้น