เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 128 - เรื่องที่ฉันนอนหลับไปตื่นหนึ่ง แล้วกลายเป็นบิดาแห่งมนุษยชาติอย่างงงๆ
นอกพระราชวังจื่อเซียว ท่ามกลางความโกลาหล ได้เกิดละครฉากใหญ่ที่วุ่นวายและน่าขันที่สุดในประวัติศาสตร์ขึ้น
ปราณสีม่วงฮงเหมิงที่ถูกเทพแห่งการนอนหลับแห่งภูเขาปู้โจวสะบัดทิ้งออกมาอย่างไม่ไยดี แบกรับความน้อยใจและความสับสน พุ่งสะท้อนกลับมาราวกับลูกบอลที่ควบคุมทิศทางไม่ได้
และผู้ที่พุ่งสวนเข้ามา ก็คือกลุ่มยอดฝีมือชั้นแนวหน้าอย่างตี้จวิ้น ไท่อี คุนเผิง และหมิงเหอ ที่กำลังไล่ล่าจนตาแดงก่ำดั่งคนบ้าคลั่ง
"มันเป็นของฉัน"
"ไสหัวไป"
การแย่งชิงอันโหดเหี้ยมและบ้าคลั่งยิ่งกว่าเดิม ระเบิดขึ้นกลางห้วงความโกลาหล กฎเกณฑ์เข้าปะทะกัน สมบัติวิเศษปลิวกระจาย ทะเลแห่งความโกลาหลถูกกวนจนพลิกคว่ำ
ส่วนว่าที่นักบุญทั้งหกคนที่เพิ่งได้รับตำแหน่งนักบุญและนั่งอยู่บนเบาะรองนั่ง เวลานี้กลับพากันตกตะลึงจนนิ่งงันดั่งถูกฟ้าผ่า