กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 126 - อย่าตีกันอีกเลย ถ้ายังตีกันอีก กิ่งไม้ของฉันจะฟาดพวกนายแล้ว
หลังจากปรมาจารย์หงอวิ๋นถูกเชิญตัวออกไป พื้นที่โดยรอบภูเขาปู้โจวในระยะหมื่นล้านลี้ก็จมดิ่งสู่ความเงียบสงบอันลึกซึ้ง
ดินแดนแถบนี้คล้ายกับถูกฝ่ามือที่มองไม่เห็นหยิบแยกออกมาจากโลกอันวุ่นวายอย่างนุ่มนวลและเด็ดขาด กลายเป็นโลกเอกเทศอีกใบหนึ่ง
สายลมนุ่มนวล
แสงสว่างอบอุ่น
แม้แต่ปราณวิญญาณที่ไหลเวียนอยู่ในอากาศ ก็ยังแฝงกลิ่นอายแห่งความผ่อนคลายที่ทำให้วิญญาณรู้สึกสุขสบาย
ใต้เชิงเขา ตรงริมขอบเขตห้ามเข้า 100 ลี้