กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 103 - โทสะแห่งเทพนิทรามิอาจล่วงเกิน รากไม้กวาดซัด หลัวโหวตะลึงงัน
ดินแดนประจิม เปลวเพลิงแห่งสงครามลุกโชนจนถึงจุดเดือด
ปรมาจารย์มรรคาหงจวินถือธงผานกู่ ทุกครั้งที่โบกสะบัด คล้ายดึงเอาพลังอำนาจสูงสุดแห่งการเบิกฟ้าผ่าปฐพีออกมา ปราณกระบี่แห่งความโกลาหลฟาดฟันฉีกกระชากนภากาศ ผ่าเปลวเพลิงมารที่ม้วนตัวเข้ามาจนเกิดเป็นรอยแยกขนาดใหญ่ สีหน้าของเขาสงบนิ่ง สายตาล้ำลึก ทุกย่างก้าวมีดอกบัวทองคำผลิบาน มรรคาติดตามกาย เผยความสง่างามแห่งมรรคาสวรรค์อันเที่ยงธรรมที่ลงทัณฑ์แทนสวรรค์
ทว่า ปรมาจารย์มารหลัวโหวหรือจะเป็นผู้ที่ยอมรับความพ่ายแพ้ง่ายๆ