เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 102 - ดูดซับแก่นแท้มรรคาและมารได้ตามใจ ฮุ่นหยวนขั้นกลางไม่ใช่ความฝัน
หวายอินในความฝันอันสะลึมสะลือ คล้ายกับได้ก้าวเข้าไปอยู่ในห้องอาหารหรูหราที่ลึกลับเหนือคำบรรยาย พ่อครัวชั้นยอดสองท่านกำลังทุ่มเทแรงกายปรุงอาหารจานเด็ดของตนเองสดๆ ส่งกลิ่นหอมของมรรคาฟุ้งกระจาย ลอยตรงเข้าสู่รูจมูกของเขา
วิถีมรรคาของปรมาจารย์หงจวิน คล้ายกับน้ำซุปแห่งชีวิตอันบริสุทธิ์ที่เคี่ยวกรำอย่างพิถีพิถันจากแสงตะวันสายแรกแห่งต้นฤดูใบไม้ผลิและหยาดน้ำค้างยามเช้าตรู่ รสชาติหวานใสชื่นใจ ทั้งยังแฝงไปด้วยความมีชีวิตชีวาแห่งสรรพสิ่งฟื้นตื่น ใบหวายนับร้อยล้านใบของหวายอินต่างคลี่ออกอย่างสบายอารมณ์ คล้ายกำลังลิ้มรสอย่างเพลิดเพลิน
"อืม อันนี้ดี สดใหม่จริงๆ ดื่มแล้วสดชื่น สบายไปทั้งตัว ใบไม้เขียวเป็นประกายเชียว"