เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 101 - ฝันย้อนคืนสู่ยุคไท่กู่ ท่องจิตชมศึก อาหารมื้อใหญ่แห่งมรรคาและมารช่างโอชา
ดินแดนประจิม บริเวณใกล้เคียงภูเขาสวีหมี ได้แปรเปลี่ยนเป็นดินแดนรกร้างอันตรายที่กฎเกณฑ์พังทลายและคลื่นพลังงานบ้าคลั่งซัดสาดอย่างหนักหน่วง
ปรมาจารย์มรรคาหงจวินถือธงผานกู่ไว้ในมือ ปราณกระบี่แห่งความโกลาหลนับร้อยล้านสายเปรียบเสมือนแม่น้ำดาราที่ไหลบ่าลงมา ทุกสายล้วนแฝงไปด้วยพลังชีวิตและระเบียบแห่งการเบิกฟ้าผ่าปฐพี
ปรมาจารย์มารหลัวโหวเหยียบอยู่บนบัวดำดับสูญสิบสองกลีบ ทวนสังหารเทพกวนเปลวเพลิงมารไร้ขอบเขต ปลายทวนพุ่งออกมาราวกับมังกร พร้อมด้วยเจตจำนงมารแห่งการทำลายล้างที่นำพาสรรพสิ่งสู่วิมุติ ด้านหลังยังมีสี่กระบี่ประหารเซียนวางค่ายกลสังหารสะเทือนพิภพไว้อย่างเลือนราง แผ่กลิ่นอายดุร้ายสะท้านฟ้า