เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 113 เชิญเสิ่นจือเวยออกไป
ทุกคำพูดของกู้เหวินฉีล้วนกำลังดีดสายพิณในใจของเจี่ยนเหอ นำพาความสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงมาให้เธอ
สาเหตุที่สั่นสะเทือนก็เพราะเธอเข้าใจกู้เหวินฉี ต่อหน้าเธอนั้นเขามักจะมีปากเสียงอยู่บ้าง แต่ไม่ใช่คนประเภทที่จะพูดจาโอ้อวดคำพูดว่างเปล่าและคารมคมคาย เขากล่าวเช่นนี้ ย่อมแปลว่าเขาคิดเช่นนั้นจริงๆ
ความคับข้องใจของเธอคือความคับข้องใจของเขา…
เขาว่ากันว่าในโลกนี้ไม่มีความเห็นอกเห็นใจที่แท้จริง แต่เมื่อมีใครสักคนกำลังเศร้าไปกับความเศร้าของคุณ ความรู้สึกที่ได้รับการเข้าใจและการปกป้องดูแลเช่นนี้ช่างดีเหลือเกิน จะทำให้หนามทั่วร่างอ่อนยวบลง และมีความรู้สึกปลอดภัยที่บรรยายออกมาไม่ได้
เจี่ยนเหอเอนตัวเข้าสู่อ้อมอกของเขาโดยไม่รู้ตัว
กู้เหวินฉีรับตัวเธอไว้ โอบกอดเธอ ก้มหน้าปลอบโยนเบาๆ “หายโกรธแล้วหรือ”