เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 114 แย่งแม่กับนาง
คำพูดของเจี่ยนเหอที่ไม่ไว้หน้าใครแม้แต่น้อย ไม่เพียงแต่ทำให้เสิ่นจือเวยตกตะลึง แต่ยังทำให้เจียงเหยียนตกใจไปด้วย
บรรยากาศกลายเป็นอึดอัดขึ้นมาทันที อากาศรอบตัวเหมือนหยุดนิ่งแข็งทื่อ
เสิ่นจือเวยยืนแข็งค้างอยู่บนโซฟา ขยับตัวไม่ได้สักนิด
นางมองไปที่เจี่ยนเหอ เจี่ยนเหอก็มองกลับ ในดวงตานั้นราวกับมีอารมณ์ความรู้สึก แต่ก็ไม่เชิงว่าไม่มี มองนางราวกับเป็นคนแปลกหน้าไม่ต่างกัน
ท้ายที่สุดแล้ว เจี่ยนเหอต่างหากที่เป็นคุณหนูใหญ่ตระกูลเจี่ยนตัวจริง เมื่อเธอเอ่ยปาก ไม่มีผู้ใดกล้าโต้แย้งหรือพูดอะไรทั้งสิ้น
เว้นเสียแต่ว่า...
สายตาของเสิ่นจือเวยหันไปทางเจียงเหยียน หวังว่าจะได้ยินคำพูดบางอย่างจากปากอีกฝ่าย
แต่เจียงเหยียนกลับมองไปที่เจี่ยนเหอ ผ่านไปครู่หนึ่ง เป็นเธอเองที่ทำลายความเงียบงันนั้นลง “จือเวย”
“คะ” เสิ่นจือเวยยิ้มให้ “แม่ ผม...”