เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 163 - ทำความดีไม่ประสงค์ออกนาม
หญิงสาวรีบปฏิเสธเป็นพัลวัน ทว่าจ้าวตงชวนกลับยัดเงินใส่มือนางอย่างหนักแน่น
"เธอรับเงินนี้ไว้เถอะ มันเป็นสิ่งที่เธอสมควรได้ เจ้าสารเลวนั่นลวนลามเธอ มันก็ต้องจ่ายค่าชดใช้ให้เธอแบบนี้แหละ"
เมื่อได้ยินจ้าวตงชวนเอ่ยถึงเรื่องนั้น หญิงสาวก็หน้าแดงก่ำด้วยความละอายใจอีกครั้ง
"พี่ชาย ฉันไม่ใช่คนไร้ยางอายแบบนั้นนะคะ ฉันหมดหนทางจริงๆ ตอนแรกคิดว่าเขาแค่จะขอกอด ฉันก็กะว่าจะทนๆ ให้มันผ่านไป นึกไม่ถึงว่าเขา เขาจะกล้าทำถึงขนาดนั้น"
"พี่ คุยกับใครอยู่เหรอ" เด็กชายตัวน้อยเดินก้าวออกมาจากห้องด้านใน พลางมองมาที่คนทั้งสองด้วยแววตาหวาดหวั่น
"เสี่ยวหมิง รีบไปนอนเถอะจ้ะ พี่ชายคนนี้เขาเป็นคนใจดี ดึกขนาดนี้แล้วพี่กลัวนิดหน่อย พี่เขาเลยช่วยเดินมาส่งพี่ที่บ้านน่ะ" เหอเสี่ยวเหมยอธิบายด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล