เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 172 - กวาดล้างโจร
หลังอาหารเช้า ผู้เฒ่าหวังเตรียมพาหลานชายรุ่นหม่านทั้งสามคนเดินทางกลับหมู่บ้านตระกูลหวัง
การได้รับเถาฟานสู่กลับไปมากมายเพียงนี้ จำต้องเร่งรีบนำไปลงแปลงปลูกให้ทันเวลา
ก่อนออกเดินทาง เขาได้กำชับหลานชายทั้งสองคนที่อยู่ทำงานต่อที่บ้านสกุลเซียวซ้ำแล้วซ้ำเล่า
"หม่านเหลียง หม่านอิ๋น พวกเจ้าสองพี่น้องจงทำงานร่วมกับอาจุ้นอย่างซื่อสัตย์สุจริต ทุกสิ่งทุกอย่างให้ฟังคำสั่งของท่านอาหญิงและภรรยาของอาเจิง เข้าใจหรือไม่"
สายตาของผู้เฒ่าหวังกวาดมองใบหน้าของหลานชายทั้งสอง น้ำเสียงเปี่ยมด้วยความจริงจังและเคร่งขรึม
"ทำงานให้ขยันขันแข็ง หัวสมองก็ต้องปราดเปรียวด้วย พวกเจ้าออกมาเรียนรู้งานฝีมือ หาหนทางทำมาหากิน มิใช่มาเสวยสุขสำราญ เข้าใจหรือยัง"
หม่านเหลียงและหม่านอิ๋นขานรับพร้อมเพรียงกัน "เข้าใจแล้วขอรับท่านปู่ พวกเราจะตั้งใจทำงานอย่างดีแน่นอนขอรับ"
ผู้เฒ่าหวังหันกลับมามองหมานสี่ สีหน้าเคร่งขรึมพลันอ่อนโยนลงบ้าง
"หมานสี่ เจ้าก็เช่นกัน จงเชื่อฟังคำพูดของท่านอาหญิงและพี่สะใภ้ให้มาก เจ้าเป็นคนละเอียดรอบคอบรู้ความมาแต่ไหนแต่ไร ยามปกติก็คอยดูแลพี่ชายทั้งสองคนของเจ้าด้วย อย่าให้พวกเขาก่อเรื่องก่อราวได้"