เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 155 - มีลูกสะใภ้ลืมลูกชาย
วันรุ่งขึ้น ต้นเดือนสิบ
ท้องฟ้าเพิ่งจะสว่างรำไร ซูเหอก็ตื่นแล้ว
เมื่อคืนนางเข้านอนแต่หัวค่ำทั้งยังหลับสบาย รวดเดียวจนถึงเช้า ยามนี้นางจึงรู้สึกปลอดโปร่งสดชื่นและเปี่ยมด้วยเรี่ยวแรงไปทั้งร่าง
นางลุกขึ้นแต่เช้าตรู่ ล้างหน้าบ้วนปากอย่างแผ่วเบา จากนั้นก็เดินตรงเข้าห้องครัวไปเริ่มง่วนกับงานทันที
วันนี้เป็นวันหยุดพักของเซียวเจิง ช่วงเช้าเขาต้องรีบเดินทางไปที่โรงหมอจี้อันถังในตำบลเพื่อเยี่ยมลุงใหญ่หวังกุ้ยเฉวียน นางจำต้องรีบเคี่ยวน้ำแกงโสมบำรุงให้อุ่นร้อนแต่เนิ่นๆ จะได้ไม่คลาดเวลาออกเดินทางของเขา
ในห้องครัว ก้นเตายังคงเย็นเฉียบ ขี้เถ้าจากเมื่อคืนมอดสนิทไปนานแล้ว
ซูเหอจุดไฟอย่างคล่องแคล่ว ต้มน้ำร้อนไว้หม้อหนึ่งก่อน จากนั้นจึงหยิบกระดูกซี่โครงที่ซื้อมาเมื่อวานออกจากตู้