เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 151 - สหายตัวน้อยของหงอิง?
ซูเหอก้าวเท้าเข้าไปในถ้ำ จึงได้พบว่าภายในมีบรรยากาศที่แปลกตาซ่อนอยู่
ภายในถ้ำกว้างขวางโอ่โถงเป็นอย่างยิ่ง เพดานถ้ำสูงตระหง่าน พื้นดินราบเรียบแห้งสนิท ปากถ้ำดูไม่สะดุดตา ทว่าเมื่อก้าวเข้าไป พื้นที่ด้านในกลับกว้างใหญ่กว่าที่คาดคิดไว้มากนัก
ซูเหอจุดไฟจุดประกายไฟ แสงสว่างส่องกระจายออกไป เผยให้เห็นโถงถ้ำอันกว้างขวาง
ความสูงประมาณหนึ่งจั้งเศษ ความกว้างก็มีถึงสองสามจั้ง พื้นดินเป็นดินและเศษหินที่เรียบเสมอกัน แห้งและแน่นหนา มิเหมือนถ้ำอับชื้นที่มีน้ำขังตลอดทั้งปีเหล่านั้น
ทว่าบนผนังถ้ำยังมีร่องรอยคราบน้ำอยู่บ้าง แต่ก็มิได้เปียกชื้น
ซูเหอขมวดคิ้วขึ้นมาทันที
มีบางอย่างผิดปกติ!
นางสัมผัสได้ถึงกลิ่นคาวเลือดจางๆ ที่ลอยอยู่ในอากาศอย่างเฉียบไว ปะปนกับกลิ่นไอดินและกลิ่นอายประหลาดอีกอย่างที่ยากจะอธิบาย
ซูเหอยกไฟจุดประกายไฟขึ้น ก้าวเดินเข้าไปด้านในอย่างระมัดระวัง สายตากวาดมองไปรอบถ้ำ