เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 253
ข่าวการล่มสลายของกองทัพทั้งหมดหนึ่งแสนนายที่นำโดยเซ่าอานแพร่สะพัดกลับไปยังมณฑลไป่หลงอย่างรวดเร็ว ราวกับสายฟ้าฟาดกลางวันแสก ๆ
ภายในจวนข้าหลวงมณฑล หลี่เฮ่อ ข้าหลวงมณฑล กำลังจิบชาอย่างสบายอารมณ์ ดื่มด่ำกับช่วงเวลาอันเงียบสงบ
ทว่าข่าวร้ายที่มาอย่างกะทันหันกลับทำให้เขาตกตะลึงจนตาค้าง แทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง
เขาวางถ้วยชาลงอย่างแรง ใบหน้าพลันเขียวคล้ำ ดวงตาเบิกกว้าง ราวกับต้องการกลืนกินจวนข้าหลวงมณฑลทั้งหลัง
"อะไรนะ?! เซ่าอานเจ้าคนไร้ประโยชน์! กองทัพตั้งหนึ่งแสนนาย กลับถูกกวาดล้างจนสิ้น!"
หลี่เฮ่อตวาดลั่น เสียงคำรามดังก้องไปทั่วจวนข้าหลวงมณฑล จนบ่าวรับใช้ที่ยืนอยู่ทั้งสองข้างต่างสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว
เขาลุกพรวดขึ้นยืน เดินไปเดินมาอย่างเดือดดาล "ตกลงมันบัญชาการทัพอย่างไรกันแน่? แม้แต่อำเภอไป๋อวิ๋นเล็ก ๆ แห่งหนึ่งก็ยังยึดมาไม่ได้หรือไร?"
เหล่าขุนนางที่อยู่ข้าง ๆ ต่างมองหน้ากันไปมา ไม่มีใครกล้าเอ่ยปาก