กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 252
"รีบหนีเร็ว! ข้าศึกบุกโจมตียามค่ำคืน!"
เสียงตะโกนที่ดังขึ้นอย่างกะทันหัน เปรียบเสมือนสายฟ้าฟาดกลางรัตติกาล ฉีกกระชากความเงียบสงบภายในค่ายทหารของฝ่ายศัตรูให้พังทลายลงในพริบตา
เสียงตะโกนนั้นเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและสิ้นหวัง ราวกับเป็นลางบอกเหตุถึงหายนะที่กำลังจะมาเยือน
เหล่าทหารศัตรูที่กำลังหลับใหลอยู่ต่างสะดุ้งตื่นเพราะการโจมตีที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน พวกเขาถูกกระชากออกจากห้วงฝันและต้องเผชิญกับความโหดร้ายของความเป็นจริงในทันที
พวกเขายังสะลึมสะลืออยู่ด้วยซ้ำ แต่กลับแตกตื่นจนทำอะไรไม่ถูก ต่างลนลานสวมเสื้อผ้า พยายามคว้าอาวุธขึ้นมาต่อต้าน
ทว่าทุกอย่างสายเกินไปแล้ว
ทหารของอู่เยว่เคลื่อนพลเข้าจู่โจมราวกับภูตผีในความมืด รวดเร็วจนฝ่ายศัตรูตั้งตัวไม่ทัน