กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 254
โจวเฟยได้ยินดังนั้น สีหน้าพลันเปลี่ยนไปทันที ดวงตาเบิกกว้างด้วยความโกรธเกรี้ยว ราวกับสัตว์ร้ายที่ถูกยั่วยุจนเดือดดาล
"ไอ้โจรชั่ว! กล้าดีอย่างไรมาพูดจาโอหังต่อหน้าแม่ทัพอย่างข้า! วันนี้หากข้าไม่ตัดหัวเจ้าให้ตกจากหลังม้า ข้าโจวเฟยขอสาบานว่าจะไม่ขอเป็นคนอีกต่อไป!"
เขาโกรธจัดจนแทบคลั่ง อาวุธในมือสะท้อนประกายเย็นเยียบท่ามกลางแสงตะวัน ราวกับคมมีดปลิดชีพที่พร้อมจะคร่าชีวิตผู้คนได้ทุกเมื่อ
"คนที่คิดจะฆ่าข้านั้นมีมากมายดุจปลาที่แหวกว่ายข้ามแม่น้ำ นับจำนวนไม่ถ้วน"
"แต่สุดท้าย พวกมันทั้งหมดต่างก็ต้องล้มลงภายใต้คมกระบี่ของข้า กลายเป็นเพียงกองดินกลบฝังร่าง"
"ส่วนเจ้า โจวเฟย ก็เป็นเพียงดวงวิญญาณที่ต้องดับสูญภายใต้คมกระบี่ของข้าเท่านั้น"