กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 90 เดินไหวหรือไม่
เช้าวันรุ่งขึ้น ทันทีที่ลู่เสี่ยวหนิงลุกขึ้น นางก็ได้ยินตู้รั่วบอกว่าแม่ลูกตระกูลโหลวออกจากเรือนพักขึ้นเขาไปแล้ว
ลู่เสี่ยวหนิงหัวเราะเย็นชาอยู่ในใจ โหลวซื่อก็มีความกล้าเพียงเท่านี้ กลัวว่าจะพบฮูหยินหลายท่านแล้วถูกเหน็บแนมอีก หรือไม่ก็อาจรีบขึ้นเขาไปหาซื่อจื่อแห่งอ๋องฉินตั้งแต่เช้าตรู่
พวกนางไปเสียก็ดี จะได้ไม่ต้องให้นางเหนื่อยจัดการ
ทุกคนกินอาหารเช้าเสร็จก็ออกเดินทางขึ้นเขา
ลู่เสี่ยวหนิงรู้ว่าวันนี้ต้องครึกครื้นมาก แต่ฝูงชนที่เบียดเสียดอยู่ตรงหน้าก็ยังเกินกว่าที่นางคาดไว้
ตั้งแต่ถนนหลวงไปจนถึงประตูวัดมีทหารคอยรักษาความเรียบร้อยตลอดทาง กว่าจะเบียดไปถึงหน้าประตูวัดได้อย่างยากเย็น ก็ถูกทหารขวางไว้และซักถามว่าเป็นคนของตระกูลใด จึงจะยอมปล่อยผ่าน