กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 13 ของกำนัลมีเคล็ด
บรรยากาศค่อนข้างหนักอึ้ง จ้าวอิ๋นเฉิงกล่าวว่า “ช่างเถิด ไม่พูดถึงเรื่องชวนขุ่นใจพวกนี้แล้ว อย่างไรเสีย เคราะห์ร้ายไม่ถึงตาย ย่อมมีโชคตามมา พวกเรามาคุยเรื่องงานเลี้ยงชมดอกไห่ถังที่จวนองค์หญิงใหญ่ในวันมะรืนกันดีกว่า ข้าได้รับเทียบเชิญแล้ว เส้าเย่ เจ้าไปหรือไม่? แล้วสือเฟิง เจ้าไปหรือไม่?”
กู้สือเฟิงหยิบเทียบเชิญใบหนึ่งออกจากหีบยาแล้วโบกไปมา “องค์หญิงใหญ่เชิญ ข้าจะกล้าไม่ไปได้หรือ? ส่วนเส้าเย่ ข้าว่าอย่าไปเลยดีกว่า สำคัญที่สุดคือต้องพักรักษาบาดแผล”
หวงฝู่เส้าเย่กล่าวอย่างไม่ใส่ใจ “เหตุใดจะไม่ไป? ในเมื่อพวกเขาอยากให้ข้าตายนัก ไม่อยากเห็นหน้าข้า ข้าก็ยิ่งจะไปขวางหูขวางตาพวกเขา”