กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 12 แย่งชิงสู้ผู้อื่นไม่ได้
ภายในวังหลวง ณ ตำหนักฝูหนิง กู้สือเฟิงเปลี่ยนยาให้หวงฝู่เส้าเย่ พลางกล่าวว่า “โชคดีที่บาดแผลได้รับการรักษาอย่างเหมาะสมทันท่วงที อีกทั้งยาสมานแผลห้ามเลือดนี้ก็ได้ผลดีมาก มิฉะนั้นคราวนี้เจ้าคงตกอยู่ในอันตรายแล้ว”
หวงฝู่เส้าเย่ขยับแขน
กู้สือเฟิงรีบกล่าวว่า “อย่าเพิ่งขยับไปมา ระวังแผลปริ แล้วจะต้องเจ็บตัวอีก”
หวงฝู่เส้าเย่กล่าวอย่างไม่ใส่ใจว่า “จะบอบบางถึงเพียงนั้นได้อย่างไร ข้ารู้สึกว่าดีขึ้นมากแล้ว”
กู้สือเฟิงกล่าวว่า “นั่นเป็นแค่ความรู้สึกของเจ้า ข้าเป็นหมอ เจ้ารู้ดีกว่าข้าหรือ?”
หวงฝู่เส้าเย่ยิ้มขื่นอย่างจนใจ “เจ้าย่อมรู้ดีกว่าข้า พอใจหรือยัง?”