ตอนที่ 309

ตอนที่ 309

เจิ้งคุนสยงกดคิ้วต่ำลง พลิกโทรศัพท์กลับมาอีกครั้ง จ้าวอวิ๋นจิ่นอยู่ห่างจากเขาเว้นระยะพอสมควร ทว่าเพียงแรกเห็นก็จำได้ทันทีว่าบนหน้าจอคือหน้าต่างการโทร ความรู้สึกไม่ดีพลันผุดขึ้นมาในใจทันใด เจิ้งคุนสยงช้อนสายตามองเธอ แววตากดลึกเครียดขรึม แต่น้ำเสียงกลับเย็นชาอย่างยิ่ง

“ลงมือ”

จ้าวอวิ๋นจิ่นรีบถาม “ลงมืออะไร”

ในใจเธอเริ่มตื่นตระหนก ไม่รู้ว่าที่เจิ้งคุนสยงพูดหมายถึงจะลงมือกับหยางฮ่าว หรือลงมือกับซีหลี่กันแน่

เจิ้งคุนสยงไม่สนข้อสงสัยของเธอแม้แต่น้อย เขายื่นนิ้วมือเรียวยาวออกมา ปลายนิ้วแตะค้างไว้ตรงปุ่มวางสาย ทำท่าคล้ายจะกดลงไปอยู่รอมร่อ