กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 310
ฮั่วเฉียงที่ยืนอยู่ตรงประตูได้ยินเสียงของเจิ้งคุนสยง ก็รีบบิดกลอนประตูเดินเข้ามา เอามือสองข้างประสานกันไว้ด้านหน้า แล้วเอ่ยเรียกเสียงเบา “พี่สยง”
“พอได้แล้ว” เจิ้งคุนสยงหลุบตาลง ก้มมองมือของจ้าวอวิ๋นจิ่นที่กำข้อมือของเขาไว้แน่น น้ำเสียงเย็นชา “เรื่องที่คุณวางแผนเล่นงานผมตั้งหลายครั้งผมยังไม่ถือสา เรื่องแค่นี้ก็ควรจะเปิดผ่านไปได้แล้ว”
“เรื่องแค่นี้เหรอ”
จ้าวอวิ๋นจิ่นถึงกับสงสัยว่าตัวเองฟังผิดไป ทุกเรื่องที่เธอใส่ใจ สำหรับเขามันเป็นแค่เรื่องเล็กน้อยทั้งหมด แต่เธอใช่ว่าจะไม่ใช่คนธรรมดาเสียเมื่อไหร่ เรื่องเล็กน้อยพวกนี้สำหรับเธอมันคือเรื่องที่สำคัญที่สุด เธอเผยอปาก ถึงท้ายที่สุดทำได้เพียงแค่นเค่นยิ้มขื่นที่เต็มไปด้วยการสมเพชตัวเองออกมา