ตอนที่ 204

ตอนที่ 204

เจิ้งคุนสยงเห็นเธอร้องไห้หนักมาก ก็ “จิ๊” ปากออกมาทีหนึ่ง ไม่รู้ว่าจะจัดการกับสถานการณ์แบบนี้อย่างไร

จ้าวอวิ๋นจิ่นถือโอกาสพิงกำแพง ค่อย ๆ ไถลตัวลงไปนั่งกับพื้นอันเย็นเยียบ เธอขดตัวกอดเข่า พลางซุกหัวลงกับท่อนแขน แม้จะไม่มีเสียงร้องไห้เล็ดลอดออกมา แต่หยดน้ำตาที่เปียกชุ่มบนท่อนแขนนั้น ก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ได้ว่าเธอกำลังแอบร้องไห้อยู่

เจิ้งคุนสยงเองก็สังเกตเห็นเช่นกัน ตอนแรกสุดที่จ้าวอวิ๋นจิ่นเสแสร้งร้องไห้นั้นดูสะอึกสะอื้นน่าสงสาร แถมยังมีเสียงสะอื้นออกมาด้วย ทว่าพอเธอเสียใจจริง ๆ กลับเหมือนพยายามกดข่มอารมณ์เอาไว้ แล้วแอบสะอื้นไห้อย่างเงียบเชียบ

ทั้งที่เธอเป็นฝ่ายจะแทงเขา เขาเองยังไม่ได้พูดอะไรสักคำ แต่เธอกลับเป็นฝ่ายร้องไห้เสียอย่างนั้น