กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 205
ฮั่วเฉียงเพิ่งเดินมาถึงหน้าประตู เห็นจ้าวอวิ๋นจิ่นพังทลายจนไม่ไหวแล้ว แต่กลับไม่ยอมส่งเสียงร้องไห้ออกมาแม้แต่น้อย เขาลังเลอยู่สองวินาที แล้วเอ่ยขึ้นว่า “คุณหนูจ้าว คุณทางที่ดีควรรออยู่ข้างกายพี่สงอย่างสงบเสงี่ยม คุณเองก็คงไม่อยากให้เกิดเรื่องอะไรขึ้นอีก จนไปเดือดร้อนถึงหยางฮ่าวกับหัวหน้าของคุณ ใช่ไหม”
จ้าวอวิ๋นจิ่นเงยหน้าขึ้นฉับพลัน นางคาดไม่ถึงว่ากระทั่งพวกรอบตัวหวังอันก็ยังถูกสืบออกมาได้ ฮั่วเฉียงพูดจบก็ล็อกประตูห้องนอน แล้วก้าวเท้าจากไป
หยาดน้ำตาอันร้อนผ่าวของจ้าวอวิ๋นจิ่นหยดลงมาทีละหยด
“หยางเสวี่ยเป็นคนพูด...” จ้าวอวิ๋นจิ่นพึมพำเสียงเบา เลื่อนตัวจากบนเตียงลงมายังพื้น กอดเข่าตัวเองขดตัวเป็นก้อน