กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 173
หญิงสาวนอกประตูคอยดึงกิ่งกระดิ่งอยู่นาน อากู่บอกเธอชัด ๆ ว่าในวิลล่ามีคนที่ต้องดูแล แต่กลับไม่มีใครมาเปิดประตูเสียที อาหมานรอแล้วรอเล่าเห็นว่ายังคงไม่มีคนมาเปิด ขณะกำลังจะหันหลังเดินจากไป เสียง “กริ๊ก” ดังขึ้น ประตูก็เปิดออก
หญิงสาวหยุดเท้า หันกลับไปมองเห็นเด็กสาวคนหนึ่งตรงรอยแย้มประตู ใบหน้าขาวใสสะอาดตา
ที่บอกว่าเป็นเด็กสาว เพราะดูแล้วอายุยังน้อยจริง ๆ
จ้าวอวิ๋นจิ่นเห็นว่าอีกฝ่ายเป็นหญิงสาว จึงยอมเปิดรอยแย้มประตูให้กว้างขึ้นอีกนิด แล้วถาม “มีธุระอะไรหรือเปล่า”
หญิงสาวพูดภาษาไทยอย่างคล่องแคล่ว “สวัสดี ฉันชื่ออาหมาน เป็นเจ้าหน้าที่ของที่นี่ อากู่ให้ฉันมาทําอาหารให้คุณ”
ทำอาหาร?