ตอนที่ 172

ตอนที่ 172

เป็นอย่างที่คิด ในขณะที่กองกำลังติดอาวุธกลุ่มใหญ่กำลังกระโดดร่มลงมา ศัตรูก็กระยึบเข้ามาจากบริเวณรอบ ๆ อย่างเงียบเชียบ นั่วเหย่พบทหารรับจ้างคนหนึ่งนอนหมอบอยู่หลังก้อนหิน เขาหรี่ตาลง ปรับศูนย์เล็งไปที่ฝ่ายตรงข้าม ก่อนจะยิงเข้าที่ต้นขาฉากใหญ่ดัง "ปัง" แต่ว่ามุมของเขายิงได้แค่ต้นขาเท่านั้นจริง ๆ

ทหารรับจ้างที่ได้รับบาดเจ็บส่งเสียงครางฮึดฮัดในลำคอ พอเริ่มคดตัวลง ก็ถูกคนอื่นยิงระเบิดศีรษะไปโดยตรง

เสียงอันเกียจคร้านของชายคนหนึ่งดังมาจากหูฟังของฮั่วเฉียง

“ทิศสามนาฬิกา ต้นไทรที่คอกิ่วต้นนั้น ตรงกลางพุ่มไม้ค่อนไปทางขวา”

ฮั่วเฉียงปฏิกิริยาไวมาก เขารีบหันกลับไปทันที สันขากรรไกรเกร็งแน่น ปรับเป้าไปที่เงาดำบนต้นไม้แล้วยิงใส่ดัง "ปัง" ทันที