ตอนที่ 174

ตอนที่ 174

จ้าวอวิ๋นจิ่นกลับมาถึงห้องนอน พอล้มตัวลงนอนบนเตียง ก็รู้สึกหน้ามืดดับวูบ แล้วไม่รับรู้อะไรอีกเลย

การหลับครั้งนี้สนิทเป็นพิเศษ ไม่มีการฝัน มีเพียงความว่างเปล่า

เจิ้งคุนสยงกลับมาถึงฐานปฏิบัติการ พอเปิดประตู ก็เห็นหญิงสาวแปลกหน้าคนหนึ่ง จึงอดขมวดคิ้วไม่ได้

อาหมานได้ยินเสียงเปิดประตูจากด้านหลัง จึงหันกลับไปมอง นางรู้จักเจิ้งคุนสยง จึงรีบลุกขึ้นยืนแล้วเรียกเบา ๆ ว่า “เถ้าแก่”

“เธอมาจากไหน” เจิ้งคุนสยงถาม

ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะตอบ อากู่ก็วิ่งเข้ามา พูดไปหอบไปว่า “หัวหน้า ผมเป็นคนจัดหามาเองครับ คิดว่าคุณหนูหลินซีคงเหนื่อยมาก เลยให้เธอมาคอยดูแลสักหน่อย”

เจิ้งคุนสยงฟังจบ คิ้วที่ขมวดอยู่ก็คลายลงเล็กน้อย แล้วถามว่า “หล่อนล่ะ”