กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 171
หลังจากเสียง “โครกคราก” ดังขึ้นสองครั้ง จ้าวอวิ๋นจิ่นก็กุมท้องด้วยความเก้อเขิน แล้วพูดว่า “ฉัน...”
เธอไม่รู้ว่าจะอธิบายอย่างไรดี ในเมื่อท้องร้องเสียขนาดนี้ จะบอกว่าไม่หิวก็ดูเสแสร้งเกินไป
“กินซะ” ฮั่วเฉียงวางกระติกน้ำไว้ข้างมือหญิงสาว “กว่าจะลงจากเขาได้ก็ไม่ใช่เร็ว ๆ นี้หรอก”
พูดจบประโยคนี้ฮั่วเฉียงก็เดินจากไป จ้าวอวิ๋นจิ่นเห็นเขาเดินไปแล้วจึงรีบหยิบกระป๋องเนื้อมาดึงเปิด แล้วใช้ช้อนใช้แล้วทิ้งตักกินทันที
เธอรีบกินเกินไปจนรู้สึกติดคอเล็กน้อย จึงหยิบกระติกน้ำข้าง ๆ มาหมุนเปิด แล้วอ้าปากยกดื่มอึกใหญ่ไปสองอึก ดื่มเสียจนเธอรู้สึกอยากจะร้องไห้ขึ้นมา
ไม่เคยรู้สึกว่าปลากระป๋องแบบนี้และน้ำเปล่าจะเอร็ดอร่อยขนาดนี้มาก่อนเลย