ตอนที่ 146

ตอนที่ 146

“คนนี้...คือพี่สะใภ้หรือเปล่าครับ” เจิ้งหลินเอ่ยถาม

เจิ้งคุนสยงไม่ได้สนใจเขา เพียงแค่ผลักจ้าวอวิ๋นจิ่นเบา ๆ ทีหนึ่งแล้วพูดว่า “ไปสิ”

จ้าวอวิ๋นจิ่นไม่รู้จักใครสักคน ชายหนุ่มให้เธอไปไหนเธอก็ไปทางนั้น เธอเดินตรงไปทางทิศทางที่เขาชี้บอก

เธอนั่งลงบนเก้าอี้ ขยับเครื่องประดับบนข้อมือเบา ๆ จากนั้นก็หันไปมองกลุ่มชายหนุ่มที่กำลังพูดคุยกันอยู่ไม่ไกล

เจิ้งคุนสยงถูกผู้คนล้อมรอบ เขาพูดคุยอย่างฉอดๆ โดยไม่รู้ว่ากำลังพูดเรื่องอะไรกันอยู่ กลุ่มคนเมื่อครู่ที่ยังสวมชุดไว้ทุกข์คุกเข่าอยู่บนพื้น ตอนนี้กลับเริ่มทำกิจกรรมอิสระ บางคนถึงขั้นเริ่มหยอกล้อเล่นหัวกันแล้ว

นี่คงจะเป็นคำกล่าวที่ว่าคนตายชาเย็นชื่นกระมัง