กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 116
เพิ่งผ่านเที่ยงคืนไปได้ไม่นาน มือถือของฮั่วเฉียงก็ดังขึ้น เจิ้งคุนสยงโทรตามให้เขาไปหา
ฮั่วเฉียงพูดกับพาซ่ง “กลับไปที่รถเถอะ ออกเดินทางกันได้แล้ว”
พูดจบ ฮั่วเฉียงก็เดินเข้าไปในตึกร้าง ตรงไปยังประตูห้องที่กำหนด ขณะที่กำลังล้วงกระเป๋าหยิบกุญแจ เขากลับเหลือบไปเห็นกุญแจที่ถูกโยนทิ้งไว้บนกองดินไม่ไกล บางครั้งเขาก็ไม่เข้าใจพี่สงเลยจริง ๆ——
เรื่องอย่างว่าที่เขาทำกับคุณหนูหลินซี ปกติไม่ใช่ว่าพี่สงเป็นคนตัดสินใจเองหรอกหรือ
แถมยังโยนกุญแจทิ้งไว้อีก
“……”
“...”
ฮั่วเฉียงหยิบกุญแจของตัวเองออกจากกระเป๋า แล้วไขเปิดแม่กุญแจ
การมิดชิดของห้องถือว่าไม่เลว จุดเดียวที่พอจะระบายอากาศได้คือหน้าต่างห้องน้ำ แต่ก็ต้องมีคนไปเปิดอยู่ดี