ตอนที่ 115

ตอนที่ 115

“ฉันไม่เชื่อ” จ้าวอวิ๋นจิ่นเก็บชุดนอนลงกระเป๋าเดินทางโดยไม่ได้ปิดฝากระเป๋า ก่อนจะยืนขึ้นแล้วเดินไปหาเจิ้งคุนสยง

ยามที่จ้าวอวิ๋นจิ่นขยับเข้ามาใกล้ กลิ่นหอมเย้ายวนนั้นก็ค่อย ๆ ลอยเข้ามาใกล้เขา เพียงแค่ได้กลิ่น ส่วนนั้นของเขาก็เริ่มตอบสนองขึ้นมาทันที

มือคู่เล็กของจ้าวอวิ๋นจิ่นยื่นไปคลำกะเป๋ากางเกงของเจิ้งคุนสยง เป็นการคลำหาชนิดที่ไม่กล้าสัมผัสมากเกินไป แต่ก็จำเป็นต้องสัมผัส ทำเอาหัวใจของเขาคันยุบยิบจนแทบทนไม่ไหว

“คลำหากุญแจเหรอ” เจิ้งคุนสยงแค่นหัวเราะออกมา

กุญแจถูกเขากรุ๊บโยนทิ้งไปหลังจากเปิดประตูแล้วจริง ๆ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตกไปอยู่ที่ไหน

จ้าวอวิ๋นจิ่นไม่ได้พูดอะไร สีหน้าจริงจังขณะคลำหา แล้วก็สัมผัสโดนซองพลาสติกที่ส่งเสียงดัง “กอบแกบ” เข้าจริง ๆ เธอเงยหน้าขึ้นอย่างกะทันหัน สบเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของชายหนุ่ม

เขาตั้งใจชัด ๆ!