กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 114
ถานจงขุยไม่จำเป็นต้องออกหน้า เขาเห็นคนของลาหนีขับรถออกไปจากบนชั้นสาม จึงเดินลงบันไดมายังห้องประชุม พิงกับกรอบประตูแล้วพูดว่า “คนพวกนั้นของฉัน คงไม่ได้กลับมาแล้วใช่ไหม”
ยังไม่ทันได้เงิน ก็ต้องเสียทหารรับจ้างกับกองกำลังติดอาวุธไปบางส่วนเสียแล้ว
“อืม” เจิ้งคุนสยงตอบรับ
ต่อให้ยังฆ่าไม่หมด กลับไปครั้งนี้ลาหนี้ก็ต้องฆ่าทิ้งทั้งหมดอยู่ดี อย่างไรก็ต้องสร้างภาพเพื่อให้คำตอบแก่ลูกน้องที่ยังมีชีวิตอยู่
เดิมทีตั้งไว้ว่าอย่างช้าที่สุดสามวันจะไปรับหลินซี ตอนนี้เข้าวันที่สี่แล้ว อาหารและน้ำมีพรั่งพร้อม เพียงแต่ไม่รู้ว่าหลินซีจะหวาดกลัวหรือไม่ เจิ้งคุนสยงลุกขึ้นยืนแล้วพูดกับฮั่วเฉียงว่า “เอากุญแจรถมาให้ฉัน”