กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 72
เดิมทีอาเซี่ยคิดจะเอ่ยปากพูดอะไรบางอย่าง แต่พอเห็นสีหน้าของเจ้าหน้าบากยิ่งมายิ่งดูไม่ได้ ก็ตกใจเสียจนไม่กล้าพูดออกมาแม้แต่คำเดียวทันที
พวกเจ้าหน้าบากล้วนปีนขึ้นมาจากกองศพ หากวัดกันที่ความอำมหิตเลวทราม พวกเขายังห่างชั้นกันคนละระดับ
เจ้าหน้าบากพยักพยืดคางไปทางลูกน้องที่ยืนอยู่ทางขวา ลูกน้องรีบพยักหน้ารับคำ แล้วหยิบมีดปารังที่พิงอยู่ข้างโซฟาขึ้นมาส่งให้เจ้าหน้าบาก
เจ้าหน้าบากหยัดกายลุกขึ้น ชั่งน้ำหนักด้ามมีดในมืออย่างเชี่ยวชาญ พลางโบกมือเรียกชายที่มีแผลบนใบหน้า แล้วเอ่ย “ก้าวเข้ามา”
ชายผู้นั้นตกใจจนตะลึงงันไปทันที เขากระแทกเข่าลงกับพื้นดัง “พุธง” แล้วรีบเอ่ย “พี่บาก ผมผิดไปแล้วครับ พี่จะให้คนสวยคนนั้นทุบตีผมยังไงก็ได้ทั้งนั้น”