เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 71
จ้าวอวิ๋นจิ่นเงียบลงในทันที
“คุณหนูพวกนั้นติดเงินสถานบันเทิงส่วนตัวอยู่เท่าไหร่เธอรู้ไหม รังเคที่ใกล้ตายตัวหนึ่ง แม้แต่อวัยวะก็ขายเอาเงินไม่ได้ เธอคิดว่าสถานบันเทิงส่วนตัวมีความจำเป็นต้องบังคับรั้งตัวไว้เรอะ”
ขนตาหนาดกของจ้าวอวิ๋นจิ่นสั่นระริกเบา ๆ นางพลันนึกถึงประโยคหนึ่งที่เคยได้ยินก่อนหน้านี้ว่า อย่าเชื่อคำพูดใด ๆ ของคนที่เสพยาเสพติด
“คนทุกคนในสถานบันเทิงส่วนตัว สลักใจอยู่ต่อเองทั้งหมดเลยเหรอ” เธอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงไม่มั่นคง
เธอไม่เชื่อคนที่เสพยาเสพติด และก็ไม่เชื่อเจิ้งคุนสยงเช่นกัน
คุณหนูกลับติดหนี้สถานบันเทิงส่วนตัว ในนี้มีความน่าจะเป็นสูงว่ายังมีธุรกรรมสีเทาอื่น ๆ อีก เช่นมีคนขายยาเสพติดให้คุณหนูในราคาสูง ดูเหมือนสลักใจอยู่ต่อ แต่แท้จริงแล้วคือการควบคุมทางอ้อม ทำให้คนตกอยู่ในวงจรอุบาทว์จนไม่อาจถอนตัวได้