กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 73
ฮั่วเฉียงที่นั่งอยู่บนที่นั่งข้างคนขับพูดขึ้น “ได้ยินว่าเขาทำตัวติดดินมาก แถมยังเช่าบ้านอยู่ร่วมกับคนอื่นอีก”
เจิ้งคุนสยงหัวเราะเยาะในลำคอเบา ๆ โดยไม่พูดอะไรสักคำ
หลังจากนั้นไม่นาน ผู้ชายคนหนึ่งก็เดินลงมาจากบนตึก ดูแล้ว “ยากจน” มากจริง ๆ
เจิ้งคุนสยงมองผ่านกระจกรถไปแวบหนึ่ง ใครจะไปคิดว่าชายคนนี้คือผู้ก่อตั้งดาร์กเว็บ แค่ส่วนแบ่งค่าคอมมิชชันในแต่ละปีก็รวยจนรำรวยมหาศาลแล้ว
หลัวซือสวมเสื้อยืดสีเทาที่มีรอยขาด กางเกงหลวมโพล่ก เขาเปิดประตูรถแล้วก้าวขึ้นมา เจิ้งคุนสยงขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว เพราะบนตัวของหลัวซือมีกลิ่นเหม็นที่ยากจะทนทาน
“ไปกันเถอะ เปลี่ยนสถานที่คุยกัน”
พอเจิ้งคุนสยงพูดจบ คนขับก็สตาร์ตออกรถทันที