กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 5
“ฉันรู้ว่าพวกคุณกังวลอะไร ฉันเป็นแค่คนธรรมดาจริง ๆ ฉัน...” จ้าวอวิ๋นจิ่นชะงักไปวินาทีหนึ่ง ก่อนพูดต่อ: “ฉันไม่เคยมีความรักมาก่อน ฉันวาดฝันเรื่องบางอย่างไว้สวยงาม แต่หมอนั่นกลับเค้นคั้นจะแตะต้องตัวฉัน... ถ้าเขาไม่แตะตัวฉัน ฉันก็คงไม่สุดโต่งถึงขั้นลงมือทำร้ายคนหรอก”
“คุณหนู” ถ่าเวยเอ่ยขึ้นฉับพลัน “คุณไม่ใช่แค่ทำร้ายคนแล้ว นั่นมันฆ่าคนต่างหาก”
ริมฝีปากของจ้าวอวิ๋นจิ่นสั่นระริก แม้แต่ฟันก็กระทบกันกึก ๆ: “ไม่... ไม่รอดเหรอ”
“อย่าพูดมาก รีบถอดเข้า เธอมีเสื้อผ้าแค่ชุดนี้ชุดเดียว ถ้าทำขาดขึ้นมา พรุ่งนี้เธอคงต้องแก้ผ้าเดินไปเดินมาในห้องแน่” ถ่าเวยกล่าวเสริม
จ้าวอวิ๋นจิ่นชำเลืองมองเจิ้งคุนสยง ชายหนุ่มเต็มไปด้วยสายตาหยอกเย้า ราวกับว่ายิ่งเธอแสดงความอัปยศออกมามากเท่าไร เขาจะยิ่งรู้สึกสนใจมากขึ้นเท่านั้น