กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 6
เพราะผ้าม่านถูกปิดไว้ จ้าวอวิ๋นจิ่นที่เหนื่อยล้าเกินไปจึงหลับสนิทจนลืมวันคืน ไม่รู้เลยว่าฟ้าสว่างแล้ว
ตอนนั้นเอง เธอได้ยินเสียงปลดล็อกแผ่วเบา จึงพรวดพราดลุกขึ้นนั่งบนพรม หยิบเสื้อเชิ้ตบนโต๊ะที่ยังเปียกชื้นอยู่บ้างมาสวมเข้าตัวด้วยความเร็วสูงสุด แล้วติดกระดุมทีละเม็ดตามลำดับ
ยามประตูถูกเปิดออก แสงสว่างที่ส่องเข้ามาจากนอกประตูแทงตาจ้าวอวิ๋นจิ่น เธอหยีตาลงครึ่งหนึ่งแล้วค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน
เธอทอดยกมือขึ้นทาบหน้าผากตามสัญชาตญาณ หมายจะมองให้ชัดโดยเร็วว่าผู้มาเยือนคือใคร
เงาร่างสามร่างยืนย้อนแสงอยู่ คนตรงกลางรูปร่างอรชร ส่วนอีกสองคนข้าง ๆ เห็นได้ชัดว่าเป็นบอร์ดี้การ์ด