กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 123 นิก
นิกกับบรูซหมอบนิ่งอยู่ในพุ่มไม้ ไม่ขยับเขยื้อนเลยสักนิด
กลิ่นไอดินชื้นๆ ลอยเข้าจมูก แมลงตัวเล็กๆ หลายตัวไต่ไปมาอยู่บนหลังของนิก
ในที่สุดนิกก็ทนไม่ไหว ขยับตัวบิดไปมาอยู่ในดงหญ้า
“บรูซ ขาข้าชาไปหมดแล้ว”
เสียงของบรูซดังมาจากข้างๆ ฟังดูเหนื่อยล้าเต็มที
“งั้นพวกเราจะไปกันตอนนี้เลยไหมล่ะ”
พอนิกได้ยินก็รีบปฏิเสธทันที
“นั่นมันคนละเรื่องกัน!”
“นักผจญภัยที่มีคุณสมบัติน่ะ ต้องมีความอดทนมากพอสิ!”