ตอนที่ 122 เจอตัวแล้ว

ตอนที่ 122 เจอตัวแล้ว

นิกกระแอมไอเคลียร์คอ

“นักผจญภัยตัวจริงเขาไม่มามัวสนใจเรื่องหยุมหยิมพวกนี้หรอก”

กร๊อบ

เสียงเหยียบกิ่งไม้แห้งหักดังแว่วมาในป่าที่เงียบสงัด

นิกกับบรูซเกร็งตัวขึ้นมาทันที ทั้งคู่หันไปมองต้นเสียงอย่างระแวดระวัง

มันคือโครงกระดูกตนหนึ่ง

เป็นแค่โครงกระดูกแรกกำเนิดที่ธรรมดาที่สุด พบได้บ่อยที่สุด และดูบอบบางไร้เรี่ยวแรงที่สุด

ดูเหมือนโครงกระดูกตัวนั้นจะรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง มันหยุดก้าวแล้วหันมามองทางที่นิกกับอีกคนอยู่

มันเอียงหัวน้อยๆ เบ้าตาอันว่างเปล่าจ้องเขม็งมาที่พวกเขาสองคน