เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 167 ความรักลึกซึ้งที่มาสายค่ายิ่งกว่าเศษหญ้า จงคุกเข่าลงให้ข้าเสียทั้งหมด!
“ปัง”
เสียงดังกึกก้องทึบหนัก
ร่างของเซียวเฉินกระแทกลงบนแผ่นศิลาสีเขียวอันแข็งแกร่งอย่างรุนแรง
พละกำลังอันบ้าคลั่งที่แลกมาด้วยการเผาผลาญอายุขัยระดับทารกก่อกำเนิดสามสิบปีนั้น หลังจากถูกสองนิ้วหักสะบั้นลงอย่างง่ายดาย ก็ถูกผลสะท้อนกลับอันน่าเวทนายิ่งยวดจู่โจม
เศษคมกระบี่ที่แตกหักสิบกว่าก้อน พลันม้วนย้อนกลับมาอย่างพร้อมเพรียง
ปักลึกเข้าไปในหัวไหล่ทั้งสองข้างและกระดูกไหปลาร้าของเขา
เลือดสดอันอุ่นร้อนไหลทะลักออกมาตามร่องเลือดอย่างบ้าคลั่ง รวดเร็วจนรวมตัวกันเป็นแอ่งเลือดสีแดงคล้ำบาดตาใต้ร่างของเขา
ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นเหม็นไหม้ของผิวหนังและเนื้อหนัง
นั่นคือเถ้าถ่านที่หลงเหลือหลังจากอายุขัยถูกจุดเผาผลาญอย่างฝืนธรรมชาติ