เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 166 มดปลวกเขย่าพฤกษา แม้แต่คุณสมบัติให้ข้าชักกระบี่ยังไม่มี
มวลอากาศแปรเปลี่ยนเป็นร้อนระอุเหลือคณา
กลิ่นคาวโลหิตเข้มข้นจนชวนคลื่นเหียนสายหนึ่ง พัดผ่านรอยแยกบนเพดานโดมอันทรุดโทรมของโถงใหญ่ หลั่งไหลเข้าสู่โพรงจมูกของทุกคนอย่างบ้าคลั่ง
สองขาของเซียวเฉินถีบส่งพลังจนแผ่นศิลาสีเขียวใต้ฝ่าเท้าแหลกละเอียด
ร่างทั้งร่างแปรสภาพเป็นคมกระบี่สีเลือดบาดตาเล่มหนึ่ง
ความเร็วสูงส่งจนพื้นรองเท้าเสียดสีกับพื้นอย่างรุนแรง ลากเป็นร่องลึกไหม้เกรียมคละคลุ้งด้วยควันดำสายหนึ่ง
นั่นคือการโจมตีตัดสินชะตาที่แลกมาด้วยการจุดเผาอายุขัยระดับทารกก่อกำเนิดสามสิบปีจนมอดไหม้
แสงเซียนสีขาวอันนุ่มนวลศักดิ์สิทธิ์ใจกลางโถงใหญ่
ถูกปราณกระบี่สีเลือดอันคุ้มคลั่งสายนี้ฉีกกระชากแยกออกจากตรงกลางอย่างดุดัน
ในอากาศส่งเสียงแหลมคมดัง “ซี่ซี่”