กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 168 ตาต่อตาฟันต่อฟัน ค่อยๆ บดขยี้ความสิ้นหวังของเจ้าทีละนิด
กลิ่นคาวเลือดแผ่กำจายไปทั่วโถงใหญ่
เสิ่นจิงฉือก้าวเดินไปข้างหน้าทีละก้าว ๆ
รองเท้าบูตยาวสีดำเหยียบลงบนแผ่นหินที่เต็มไปด้วยฝุ่นผงและรอยคราบเลือด ส่งเสียงสะท้อนทึบหนักเป็นจังหวะสม่ำเสมอ
“ตึก”
“ตึก”
ทุกย่างก้าวคล้ายเหยียบย่ำลงบนเส้นประสาทที่ตึงเครียดของเซียวเฉิน
เซียวเฉินนอนแผ่อยู่ในแอ่งเลือดสีแดงคล้ำแห่งนั้น
บาดแผลที่หัวไหล่ทั้งสองข้างของเขายังคงมีเลือดทะลักรินออกมาเป็นสาย ย้อมแผ่นศิลาสีเขียวผืนใหญ่ใต้ร่างจนกลายเป็นสีแดงชาด
เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าที่ค่อย ๆ ใกล้เข้ามา ม่านตาที่เลื่อนลอยของเขาพลันหดเกร็งลงอย่างรุนแรง